Ik ben gefascineerd door structuren, ritmes en patronen uit de natuur die ik probeer te vangen in mijn sculpturen en tekeningen. Door verschillende werken in de openbare ruimte te plaatsen poog ik het wonderlijke en dynamische van de wildernis te belichten.

We leven in een tijd waarin alles maakbaar lijkt. Ons decor wordt in een sneltreinvaart vervangen maar kan je ook spreken van vooruitgang? Het menselijke decor wordt nog altijd doorkruist door de eeuwenoude patronen van de natuur. Zoals de trektochten van vogels, het krioelende leven onder de zoden, de rituelen van de natuur gestuurd door de roterende aarde. De fundering van ons bestaan blijkt niet uitwisbaar door de ogenschijnlijk dirigerende hand van de mens.

Met Ode aan de Wildernis zoek ik naar een verbinding tussen ‘onze wereld’ en die van de natuur om alles wat leeft te omarmen.

@ Jantien Mook